Μπροσούρα για τα λιπάσματα Δραπετσώνας από τη Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου - Δραπετσώνας

ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ

Μια ιστορία Εκμετάλλευσης και Αντίστασης που Συνεχίζεται

Η μπροσούρα σε pdf

Αλληλεγγύη στους 22 συντρόφους και συντρόφισσές μας που συνελήφθησαν στον αυτοοργανωμένο χώρο αλληλεγγύης και ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ στις 5-12-2009

Κείμενο αλληλεγγύης στους 22 συντρόφους και συντρόφισσές μας, που συνελήφθησαν στον αυτοοργανωμένο χώρο αλληλεγγύης και ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ στις 5-12-2009.

Αλληλεγγύη στους 22 συντρόφους και συντρόφισσές μας που συνελήφθησαν

στον  αυτοοργανωμένο χώρο αλληλεγγύης και ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ στις 5-12-2009

            Στις 6 Δεκεμβρίου 2008 πέφτει νεκρός ο δεκαπεντάχρονος Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος από τις σφαίρες του οργάνου καταστολής που λέγεται Επαμεινώνδας Κορκονέας. Αμέσως, από το ίδιο βράδυ, ξεσπά η μεγαλύτερη εξέγερση των τελευταίων δεκαετιών σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο. Πολύμορφες δράσεις αντίστασης και δημιουργίας αναπτύσσονται σε όλες τις πόλεις και επίμονες συγκρούσεις διεξάγονται για σχεδόν έναν μήνα.

            Ένα χρόνο μετά, στις 6 Δεκεμβρίου 2009, διοργανώνεται πορεία αντίστασης και μνήμης για να μην ξεχαστεί η αποτρόπαιη εν ψυχρώ δολοφονία αλλά και τα μηνύματα της εξέγερσης που επακολούθησε.

            Οι μηχανισμοί καταστολής όμως, κύρια υπεύθυνοι για την επώαση και εκπαίδευση δολοφόνων σαν τον Κορκονέα και τον Μελίστα, δείχνουν ότι δεν είναι διατεθειμένοι να διακινδυνεύσουν το ξέσπασμα μιας καινούριας εξέγερσης μιας και από τη μια μεριά τίποτα δεν είχε ξεχαστεί από τον κόσμο του αγώνα και από την άλλη η «κρίση» του καπιταλιστικού συστήματος που υπερασπίζονται ήταν ήδη παρούσα και άρχιζε να αναπτύσσει τα καταστροφικά της αποτελέσματα για τον κόσμο της εργασίας, που συνεχίζονται και εντείνονται μέχρι και σήμερα.

            Στις 5 Δεκεμβρίου 2009 λοιπόν, μία ημέρα πριν την πορεία, εισβάλλουν πολυάριθμες και όλων των λογιών αστυνομικές δυνάμεις στον αυτοοργανωμένο χώρο αλληλεγγύης και ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ, στην πλατεία Λαού, στο Κερατσίνι. Χωρίς να επιδείξουν ένταλμα έρευνας και χωρίς να ακολουθήσουν οιαδήποτε «νόμιμη», για τα δικά τους μέτρα, διαδικασία, εισβάλλουν με προτεταμένα τα όπλα και κυριολεκτικά απαγάγουν είκοσι έναν συντρόφους και συντρόφισσες που βρίσκονταν στο χώρο ενώ ένας κατάφερε να μείνει για την «έρευνα».

Λίγη ώρα αργότερα καταλαμβάνεται από δεκάδες συντρόφους και συντρόφισσες το δημαρχείο Κερατσινίου και μετατρέπεται σε κέντρο αντιπληροφόρησης και αγώνα. Άλλη όμαδα αλληλέγγυων φτάνει με πορεία έξω από το μπατσοκρατούμενο στέκι και αναποδογυρίζει 3 οχήματα της κρατικής ασφάλειας. Το δημαρχείο εκκενώνεται από διμοιρίες των ΜΑΤ και 42 άτομα συλλαμβάνονται, οι οποίοι-ες φορτώνονται με βαριές κατηγορίες, που κατέρρευσαν όλες ωστόσο στη δίκη που έγινε στις 17/9/2014.

            Τον όχι και πολύ μακρινό εκείνο χρόνο επικεφαλής στο υπουργείο δημόσιας τάξης (αργότερα προπο) ήταν ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, αγαπημένο και τιμημένο τέκνο και συνεργάτης των μυστικών υπηρεσιών των Η.Π.Α., προς τιμήν του οποίου και είχε λάβει η όλη επιχείρηση την ονομασία «Μιχάλης». Υπό την προσωπική του φωτεινή καθοδήγηση εφαρμόσθηκε η ελληνική εκδοχή του δόγματος «μηδενικής ανοχής», σύμφωνα με το οποίο ακόμη και όταν δεν υπάρχουν στοιχεία που να δικαιολογούν οποιαδήποτε επέμβαση της αστυνομίας, επεμβάσεις και προληπτικές συλλήψεις θα πραγματοποιηθούν για να μη διανοηθούν κάποιοι να αντισταθούν στην επιβολή του «παραδεισένιου» κόσμου που μας προσφέρουν οι κάθε λογής χρυσοχοΐδηδες.

            Από την έρευνα λοιπόν που πραγματοποίησαν πάνω από εκατό ασφαλίτες και ένστολοι, που έκαναν το βράδυ εκείνο την περατζάδα τους στο ΡΕΣΑΛΤΟ, προέκυψαν τα εξής συγκλονιστικά.

            Οι σύντροφοι συμμετέχουν σε αναρχική συλλογικότητα, που μάλιστα διαθέτει χώρο και blog, διοργανώνει εκδηλώσεις και διαδηλώσεις, κάνει παρεμβάσεις, δημοσιεύει κείμενα, εκδίδει εφημερίδα, κολάει αφίσες. Συνεπώς όσοι συνελήφθησαν εκείνο το απόγευμα είναι άνθρωποι που συμμετέχουν στη συλλογικότητα ή είχαν επισκεφτεί τον χώρο για τις κοινωνικές, πολιτικές και πολιτισμικές του δράσεις.  Τους κατηγόρησε λοιπόν η Γ.Α.Δ.Α. ότι είχαν συστήσει εγκληματική οργάνωση.

            Ζεσταίνονταν με σόμπες πετρελαίου kerosun, είχαν λοιπόν φωτιστικό πετρέλαιο, δηλαδή καύσιμα για εμπρησμό (ασχέτως εάν η παγκόσμια βιβλιογραφία αναφέρει ως καύσιμο για εμπρησμό τη βενζίνη και όχι το πετρέλαιο).

            Είχαν άδεια μπουκάλια μπύρας, τα οποία σε συνδυασμό με το φωτιστικό πετρέλαιο ο οδήγησαν την εισαγγελική αρχή να τους αποδώσει την κατηγορία της παρασκευής μολότωφ. Το γεγονός ότι δεν βρήκαν όχι μόνο ούτε μία μολότωφ αλλά ούτε ίχνος προπαρασκευής στο χώρο είναι προφανώς άσχετο με την ακλόνητη εισαγγελική και ανακριτική λογική.

            Μέσα στην αποθήκη υπήρχαν εργαλεία από τις επισκευές και τα βαψίματα που είχαν γίνει στον χώρο. Υπήρχαν, επίσης, μαυροκόκκινες σημαίες για διαδηλώσεις. Να πώς προκύπτουν τα επικίνδυνα όπλα (!) και οι σχετικές κατηγορίες περί οπλοκατοχής.

            Κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή αποφεύχθηκε η προφυλάκιση ενός συντρόφου για τα παραπάνω απίθανα ενώ μεγάλες χρηματικές εγγυήσεις και βαριοί περιοριστικοί όροι, με απαγορεύσεις εξόδου από τη χώρα και υποχρεωτικές παρουσίες σε αστυνομικά τμήματα, επιβλήθηκαν.

            Με τους συντρόφους μας του ΡΕΣΑΛΤΟ συναντηθήκαμε κάποιοι από εμάς από παλιά αλλά όλοι μαζί πλέον, από τον Ιούνιο του 2011, συμμετέχουμε στην ίδια Συνέλευση της Πλατείας στο Κερατσίνι. Μας συνδέουν κοινές αγωνίες, απόψεις και αγώνες. Είναι σύντροφοί μας και φίλοι μας. Μέσα από κινητοποιήσεις και εκδηλώσεις γνωρίσαμε και τους φίλους και συντρόφους εκείνους/ες, που δεν ανήκουν στη Συνέλευσή μας ή στο ΡΕΣΑΛΤΟ και μας συνδέει και με αυτούς συντροφική σχέση. Και βεβαιώνουμε αυτό που οι ίδιοι κατέθεσαν με κείμενο και αφίσα τους τότε: ότι «αναλαμβάνουν την ευθύνη» γιατί με «όπλα» τους την ανατρεπτική συνείδηση, την εξεγερτική ευαισθησία και το πάθος για την ελευθερία, αποτελούν «ορμητήριο επίθεσης» κατά του πολιτισμού της εκμετάλλευσης, της αλλοτρίωσης, της ιεραρχίας, των διακρίσεων και της υποταγής, αποτελούν «χώρο παρασκευής εκρηκτικών» κοινωνικών διεργασιών κατά της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας, των ΜΜΕ, των εργατοπατέρων, των φασιστών, του κράτους και των απολογητών του.

            Ας πάρουν απόφαση, όσοι παίρνουν τέτοιες αποφάσεις για αστυνομικοδικαστικές απόπειρες εκφοβισμού και εξόντωσης, ότι όσοι αγωνίζονται για την κοινωνική-ταξική απελευθέρωση από κάθε είδους δεσμά, εκμετάλλευση και καταπίεση δεν κάνουν πίσω με τέτοιες επιχειρήσεις «οπερέτες» κακής σκηνοθεσίας και ηθοποιίας. Παίρνουμε κουράγιο και δύναμη για το μέλλον και συσφίγγουμε τις σχέσεις μας.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας, η συλλογική αντίσταση η δύναμή μας

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΣΤΟΥΣ 22 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΟ ΡΕΣΑΛΤΟ

 23 ΜΑΡΤΙΟΥ 2015, 9.00πμ, ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ (Σκουζέ 3-5)

Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας

Αντιεκλογική παρέμβαση στο Κερατσίνι, Σάββατο 17/1

Το πρωί του Σαββάτου 17/1 πραγματοποιήθηκε εκτεταμένη αντιεκλογική παρέμβαση στις περιοχές του Αγ. Παντελεήμονα, της Αμφιάλης και των Ταμπουρίων στο Κερατσίνι, με αφισοκόλληση, μοίρασμα κειμένων και ανάρτηση πανό σε κεντρικές πλατείες των συνοικιών.

Οι παρεμβάσεις θα συνεχιστούν τις επόμενες μέρες στις υπόλοιπες συνοικίες του Κερατσινίου και της Δραπετσώνας μέχρι τις εκλογές στις 25 Γενάρη.

Το περιεχόμενο της αφίσας-εφημερίδας τοίχου που κολλήθηκε και μοιραζόταν παράλληλα σε μορφή-μέγεθος κειμένου:

Αψηφίστε τους κάθε λογής σωτήρες

ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΟΜΜΟΥΝΕΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ

«Εγγυητές της σταθερότητας», νεόκοποι «σωτήρες» και «φωστήρες», πρόθυμοι συγκυβερνήτες «ρυθμιστές των εξελίξεων», πατενταρισμένοι φασίστες, θιασώτες «(αν)υπαρκτών σοσιαλισμών», δεξιές-κεντρώες-αριστερές «εναλλακτικές επιλογές» απορρόφησης της διαμαρτυρίας, όλοι έχουν «λύσεις», προσφέρουν κάλπικες ελπίδες και ζητάνε για άλλη μια φορά να τους δώσουμε την εντολή για την καλύτερη διαχείριση της παρακμής ή την καλύτερη διαχείριση του αγώνα ενάντια στην παρακμή. Άλλοι μένοντας πιστοί στα μνημόνια και στους δανειστές για να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα, άλλοι καταγγέλοντάς τα και θέλοντας την επαναδιαπραγμάτευσή τους, άλλοι κρίνοντας καταλληλότερη μια μέση-συμβιβαστική οδό, άλλοι προτάσσοντας την έξοδο από την ΕΕ και την ευρωζώνη, άλλοι λέγοντας απλώς αοριστίες. Κι εμείς για άλλη μια φορά να μείνουμε αδρανείς και ανήμποροι, να γκρινιάζουμε.

Όμως «λύση» μέσα στο πλαίσιο του αδηφάγου καπιταλιστικού συστήματος δεν υπάρχει. Το ίδιο ισχύει και για τον αντικατοπτρισμό του, τον γραφειοκρατικό καπιταλισμό του κόμματος-δεσπότη, όπως στις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. Η έρημος εξαπλώνεται παντού με ιλλιγγιώδη ταχύτητα. Έρημος υλική, συναισθηματική, πνευματική. Επιβεβαιώνοντας μια παλιά ρήση: το σύστημα εκμετάλλευσης, αλλοτρίωσης και υποταγής, σε οποιαδήποτε παραλλαγή του, δε βελτιώνεται ούτε καλλωπίζεται, ανατρέπεται.

Αυτή την κοινωνική ερημοποίηση τη γνωρίζουμε πολύ καλά στο Κερατσίνι, τη Δραπετσώνα και τις υπόλοιπες συνοικίες της Β’ Πειραιά. Περιοχές ιστορικά χαρακτηρισμένες από την οικονομική και πολιτική εξουσία ως χωματερές ανθρώπων. Κάποτε ως παραγκουπόλεις και εργατουπόλεις των κάθε λογής κανελλόπουλων και μποδοσάκηδων, σήμερα ως γκέτο αποκλεισμένων. Με την κοινωνική περιθωριοποίηση, την ανεργία και την ανέχεια να έχουν διευρυνθεί απίστευτα, τα ψυχοφάρμακα και τις αυτοκτονίες να έχουν πολλαπλασιαστεί, την εκμετάλλευση να έχει εντατικοποιηθεί, τους μισθούς, τις συντάξεις, τις «κοινωνικές παροχές» (περίθαλψης, εκπαίδευσης κλπ) να έχουν εξαϋλωθεί, την κρατική καταστολή να έχει γιγαντωθεί, τη φασιστική πανούκλα να έχει αιματοκυλήσει τις γειτονιές.

Κι όμως αν κοιτάξουμε μια ανάσα πίσω, θα δούμε τις μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις και κοινωνικές συγκρούσεις της διετίας 2010-12, τις συνελεύσεις των πλατειών, τις ριζοσπαστικές αντιδομές αυτομόρφωσης, δημιουργικής ενασχόλησης, περίθαλψης, συλλογικής καλλιέργειας και διαχείρισης τροφής. Και λίγο πιο πριν το πολυσήμαντο εξαιρετικό συμβάν της κοινωνικής εξέγερσης του Δεκέμβρη 2008. Τα δικά μας παραδείγματα, τα δικά μας σημεία αναφοράς, που υποδεικνύουν τις δυνατότητές μας, όταν η δράση, η αποφασιστικότητα και η συντροφικότητα αντικαθιστούν τη μεμψιμοιρία, την παθητικότητα, τις μοναχικές διαδρομές αδιεξόδων.

Στον αντίποδα της εκλογικής (αυτ)απάτης έχουμε τη δυνατότητα-επιλογή να αψηφίσουμε τους κάθε λογής σωτήρες. Όχι «για να τους τιμωρήσουμε» αλλά για να αξιώσουμε πίσω τους εαυτούς μας. Για να πάρουμε τη ζωή και τις κοινωνικές υποθέσεις στα δικά μας χέρια. Εξάλλου, αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο θα ήταν παράνομες.

Για να συμβεί κάτι τέτοιο δεν αρκεί προφανώς απλώς η αποχή από τις κάλπες αλλά η προσωπική και συλλογική αυτενέργεια και αυτονομία ενάντια σε κάθε μορφή ανάθεσης και ετερονομίας στην προοπτική της ατομικής και κοινωνικής χειραφέτησης. Η δημιουργία αυτοοργανωμένων κοινοτήτων αγώνα, έκφρασης, δημιουργικότητας και αλληλεγγύης σε κάθε γειτονιά, σε κάθε εργασιακό και εκπαιδευτικό χώρο. Η σύγκρουση με τους δυνάστες. Για να γίνουμε από εξατομικευμένοι υπήκοοι, συλλογική δύναμη και δυνατότητα. Για να θέσουμε στο επίκεντρο της συζήτησης και επιδίωξης μια ριζικά διαφορετική μορφή κοινωνικής οργάνωσης, την ΚΟΜΜΟΥΝΑ, η οποία δοκιμάστηκε πρώτη φορά πριν 144 χρόνια, στο Παρίσι το 1871. Ένα ελευθεριακό-εξισωτικό πείραμα, που έχει κατασταλεί άγρια σε όποια κοινωνική εξέγερση ή επανάσταση πραγματώθηκε και έχει επιχειρηθεί λυσσαλέα και μεθοδικά από τις εξουσίες να διαγραφεί από την ιστορία και την κοινωνική μνήμη.

Μια νέα μορφή κοινωνικής οργάνωσης, που θα ξεθεμελιώσει το κεφάλαιο, το κράτος, τους υπερεθνικούς μηχανισμούς παγκοσμιοποιημένης κυριαρχίας και κάθε μορφή εξουσίας: οικονομική, πολιτική, θρησκευτική, πατριαρχική, αστυνομική, δικαστική, στρατιωτική, επιστημονική, τεχνολογική, μιντιακή. Που θα τερματίσει την ταξική διαίρεση και εκμετάλλευση και κάθε μορφή επιβολής, ιεραρχίας και κοινωνικών διακρίσεων με βάση τον τόπο γέννησης (εθνικισμός), τη φυλή (ρατσισμός), το φύλο (σεξισμός), τη σεξουαλική προτίμηση (ομοφοβία), την ηλικία ή τη σωματική ικανότητα. Που θα καταργήσει στην πράξη κάθε μορφή και θεσμό χειραγώγησης και διαμεσολάβησης, με τη λήψη των αποφάσεων, τα μέσα παραγωγής, τον κοινωνικό πλούτο, την οργάνωση της καθημερινής και κοινωνικής ζωής να βρίσκεται στα χέρια οριζόντιων συνθετικών συνελεύσεων σε κάθε κοινωνικό χώρο και κύτταρο, οι οποίες θα ορίσουν μεταξύ τους τρόπους και διαδικασίες συνεννοήσης και συναπόφασης. Μια αυτοδιευθυνόμενη κοινωνία ελευθερίας, ισότητας, αλληλοβοήθειας, κοινοκτημοσύνης, σε αρμονία με τη φύση, όπου οι άνθρωποι θα μπορούν να αναπτύξουν τις ατομικές και κοινωνικές τους επιθυμίες, επιλογές και δεξιότητες μέσα σε ένα περιβάλλον συνεργασίας, δημιουργικότητας, αμοιβαιότητας, αλληλοσεβασμού και αλληλεπίδρασης.

Oυτοπία δεν είναι να αγωνίζεσαι για την ανατροπή αυτού του κόσμου.

Ουτοπία είναι να πιστεύεις ότι μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι.
 

Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας

Αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης & ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ

Εκεί που τελειώνει το μαχαίρι του φασίστα συνεχίζουν τα γκλοπ της αστυνομίας

Τετρασέλιδο έντυπο της Συνέλευσης της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας και του αυτοοργανωμένου χώρου αλληλεγγύης & ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ, που μοιράζεται αυτό το διάστημα σε χιλιάδες αντίτυπα χέρι-χέρι σε δρόμους, πλατείες, σχολεία του Κερατσινίου.

Σχετικά με την αντιφασιστική διαδήλωση της Πέμπτης 18/9/2014 στο Κερατσίνι και τους δεκάδες συλληφθέντες

Η αντιφασιστική διαδήλωση της Πέμπτης 18 Σεπτέμβρη 2014 στο Κερατσίνι, έναν χρόνο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από μαχαιροβγάλτες νεοναζιστικού τάγματος εφόδου της χρυσής αυγής, χαρακτηρίστηκε από τη συμμετοχή πολλών χιλιάδων διαδηλωτών και την εφαρμογή ενός κατασταλτικού σχεδίου κατατεμαχισμού και διάλυσής της από διμοιρίες των ΜΑΤ και μηχανοκίνητες ομάδες ΔΕΛΤΑ.

Πολλά μπλοκ διαδηλωτών δέχτηκαν τις επιθέσεις των δυνάμεων καταστολής με αποτέλεσμα κάτω από την οδό Σαλαμίνος άλλα τμήματα της διαδήλωσης να κινηθούν ευθεία, άλλα αριστερά και άλλα δεξιά, χωρίς να κατορθώσουν ποτέ να συγκλίνουν ξανά ενώ συνέχιζαν να βρίσκονται υπό ασφυκτική αστυνομική πίεση. Χαρακτηριστική περίπτωση η επίθεση στο μπλοκ του ΕΕΚ με αποτέλεσμα τον τραυματισμό από γκλοπ στο κεφάλι και κάταγμα στο χέρι του διαδηλωτή που βαστούσε το πανό. Εκείνο το μπλοκ, όμως, που δέχτηκε τη μεγαλύτερη πίεση και διαδοχικές επιθέσεις με προφανή σκοπό τη διάλυσή του και κατόπιν την προσαγωγή και σύλληψη δεκάδων διαδηλωτών με κατασκευασμένα (όπως συνήθως) κατηγορητήρια, ήταν αυτό των αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων της περιοχής, της Συνέλευσης της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας και του αυτοοργανωμένου χώρου αλληλεγγύης και ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ.

Ο κατασταλτικός σχεδιασμός της «μηδενικής ανοχής» ενάντια στη διαδήλωση βρήκε πάτημα στις διαδοχικές επιθέσεις ομάδων που κινούνταν περιμετρικά των μπλοκ της διαδήλωσης, πολλές από τις οποίες ήταν αμφιλεγόμενης στόχευσης έως αντικοινωνικού χαρακτήρα. Με αποκορύφωμα την επίθεση στο εν λειτουργία Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών επί της λεωφόρου Σαλαμίνος, όπου μέσα βρίσκονταν εργαζόμενοι και δημότες. Εκεί χτυπήθηκαν και διαδηλωτές αριστερού μπλοκ που γιουχάιζαν και προσπαθούσαν να αποτρέψουν τη συνέχιση μιας επίθεσης με σαφείς κινδύνους, με αποτέλεσμα μια διαδηλώτρια να μεταφερθεί στο Αττικό νοσοκομείο με χτύπημα στον αυχένα και προσωρινή απώλεια όρασης (οι εν λόγω ομάδες, συνεχίζοντας, πραγματοποίησαν κι άλλες αντίστοιχες ενέργειες στην περιοχή των Ταμπουρίων, στην πλατεία Κύπρου, στην πλατεία Λαού και στους γύρω δρόμους, σε ορισμένες περιπτώσεις χυδαιολογώντας, βρίζοντας και απειλώντας κατοίκους).

Με αυτές τις αφορμές πολλές διμοιρίες ΜΑΤ έκαναν την εμφάνισή τους αριστερά και δεξιά της διαδήλωσης, στη διασταύρωση της Σαλαμίνος με την Κωνσταντινουπόλεως, περιμετρικά του μπλοκ της Συνέλευσης της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας και του αυτοοργανωμένου χώρου αλληλεγγύης και ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ. Η ρίψη κάποιων πετρών και μολότοφ προς τα ΜΑΤ από τις ίδιες ομάδες εκτός μπλοκ, πάνω από τα κεφάλια των διαδηλωτών αλλά και πάνω στα κεφάλια των περιφρουρήσεων και εκείνων που κρατούσαν το πανό (με αποτέλεσμα μικρούς τραυματισμούς συντρόφων), αποτέλεσαν το τελικό έναυσμα για την κάθετη επίθεση των διμοιριών στο μπλοκ με ταυτόχρονη χρήση πολλών δακρυγόνων, κόβοντάς το στα δύο τη στιγμή που έστριβε με κατεύθυνση τα Ταμπούρια.

Μετά την πρώτη επίθεση στην οδό Σαλαμίνος και το σπάσιμο του μπλοκ των τοπικών αυτοοργανωμένων συλλογικοτήτων -το οποίο στηρίχθηκε με φυσική παρουσία και περιφρουρήσεις και από πολλά άλλα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα τόσο από τις περιοχές του Πειραιά και της δυτικής Αθήνας όσο και από άλλες περιοχές του λεκανοπεδίου- το μπροστινό κομμάτι κατέβηκε προς την πλατεία Κύπρου (δημαρχείο). Εκεί δέχτηκε νέα επίθεση από ομάδα ΔΕΛΤΑ, η οποία έπεσε με τα μηχανάκια πάνω στους τελευταίους, ανατρέποντας και συλλαμβάνοντας έναν σύντροφο, στον οποίο τελικά αποδόθηκαν κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος για κατοχή-χρήση μολότοφ, έκρηξη και εμπρησμό, ο οποίος κρατείται στη ΓΑΔΑ και καλείται σε ανακριτική απολογία τη Δευτέρα 22/9 με κίνδυνο να προφυλακιστεί. Κατηγορίες ανυπόστατες και κατασκευασμένες, όχι μόνο γιατί ο σύντροφος δεν έχει καμία απολύτως σχέση με όσα του αποδίδονται αλλά και γιατί στο δημαρχείο, στην πλατεία Κύπρου και τριγύρω δεν έπεσε καμία μολότοφ.

Το πίσω κομμάτι του μπλοκ αδυνατώντας μετά την αρχική αστυνομική επίθεση να στρίψει προς Ταμπούρια ανασυγκροτήθηκε επί της Σαλαμίνος, ένα πλαϊνό πανό μπήκε μπροστά και το μπλοκ κινήθηκε προς την κατεύθυνση της Νίκαιας, στρίβωντας δεξιά στην οδό Ψαρρών (προς τα κάτω) σε μια προσπάθεια να κινηθεί προς την πλατεία Λαού στα Ταμπούρια. Η πίεση των κατασταλτικών δυνάμεων ήταν ασφυκτική καθώς το μπλοκ πορευόταν περικυκλωμένο από διμοιρίες των ΜΑΤ και όταν επιχείρησε να στρίψει στην οδό Αγχιάλου για να πάει προς την πλατεία Λαού δέχτηκε ξανά δριμεία επίθεση τόσο από τις διμοιρίες των ΜΑΤ όσο και από ομάδα ΔΕΛΤΑ, με αποτέλεσμα την διάλυσή του, την καταδίωξη, τον τραυματισμό και περικύκλωση πολλών διαδηλωτών στα γύρω στενά και τη μεταφορά τους στην οδό Υπαπαντής μπροστά από την ομώνυμη εκκλησία, με παράλληλο λεκτικό τραμπουκισμό των συλληφθέντων από τις αστυνομικές δυνάμεις και άρνηση παροχής πρώτων βοηθειών.

Είναι το σημείο όπου έγινε η μαζική προσαγωγή-σύλληψη δεκάδων συντρόφων και συντροφισσών, στους οποίους αποδόθηκαν επίσης βαριές κατηγορίες σε βαθμό όμως πλημμελήματος, αφέθηκαν ελεύθεροι μετά από δύο μέρες κράτησης και τους ορίστηκε δίκη στις 2 Οκτώβρη. Αυτό που αξίζει να σημειωθεί είναι ο τρόπος απόδοσης των -έτσι κι αλλιώς- ανυπόστατων κατηγοριών στους 61 συλληφθέντες από την οδό Υπαπαντής. Αφού τους συγκέντρωσαν όλους, με την καθοδήγηση του κέντρου επιχειρήσεων της αστυνομίας, άρχισαν αυθαίρετα, με τυχαία διαλογή, χωρίς κάποιο κριτήριο, να τους χωρίζουν σε πεντάδες και εξάδες και να τους καταγράφουν ως διαφορετικά γκρουπ συλληφθέντων, στους οποίους τελικά απέδωσαν παρεμφερείς αλλά λίγο διαφορετικές κατηγορίες, για να είναι πιο αληθοφανές το σενάριο της σύλληψής τους σε διαφορετικά κοντινά σημεία όπου «προέβαιναν σε σειρά παράνομων πράξεων». Τρανταχτό παράδειγμα της απρόκλητης επίθεσης και των αναίτιων συλλήψεων είναι η περίπτωση δυο διαδηλωτών που ενώ αρχικά κρατήθηκαν στο τέλος τους άφησαν να φύγουν επειδή δεν χωρούσαν στα αστυνομικά οχήματα που ήρθαν να παραλάβουν τους προσαχθέντες. Επίσης, η ομάδα ΔΕΛΤΑ κινούμενη προς τους διαδηλωτές που έρχονταν από την οδό Ψαρρών απώθησε βίαια ολιγομελή ομάδα συντρόφων/ισσων από το Κερατσίνι που επανασυγκροτούσαν την κεφαλή του μπλοκ, βαστώντας το κεντρικό πανό στη διασταύρωση της οδού Αγχιάλου με την Βενιζέλου (κοντά στην πλατεία Λαού), για να ενωθούν ξανά με τους υπόλοιπους, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό από γκλοπ μιας συντρόφισσας στο κεφάλι.

Στην αντιφασιστική διαδήλωση της Πέμπτης 18/9/2014 στο Κερατσίνι, εφαρμόστηκε εξόφθαλμα ένα προσχεδιασμένο κατασταλτικό σχέδιο από το «κράτος έκτακτης ανάγκης» και «μηδενικής ανοχής», στη βάση του δόγματος «Νόμος και Τάξη» και της «θεωρίας των άκρων» που επανήλθε με τις δηλώσεις του υπουργού δημόσιας τάξης Κικίλια ενόψει της αντιφασιστικής διαδήλωσης περί «αποφασιστικότητας να μην μετατραπεί η ελληνική δημοκρατία σε δημοκρατία της Βαϊμάρης». Με κινητοποίηση 4.000 αστυνομικών και αξιοποίηση της απρονοησίας, των άστοχων έως και αυτιστικών «επιθετικών» επιλογών, που για λίγα σπασμένα τζάμια αμφιλεγόμενων ή άκυρων «στόχων», έδωσαν το απαραίτητο πάτημα για την εφαρμογή του κατασταλτικού σχεδίου. «Λογικές», «πρακτικές», «νοοτροπίες», που δε μας είναι απλά ξένες αλλά εχθρικές, αφού δεν υπολογίζουν κανέναν άλλο πέρα από τον εαυτό τους, απαξιώνουν τις συλλογικές διαδικασίες, ακυρώνουν αυθαίρετα και μονομερώς τις συλλογικές αποφάσεις και χαρακτηρίζονται από τραμπούκικες και αντικοινωνικές συμπεριφορές.

Δεν είμαστε, όμως, διαθέσιμοι αναλώσιμοι για την εφαρμογή της «θεωρίας των άκρων» ούτε για καμία άλλη κατασταλτική μεθόδευση. Όλοι οι συλληφθέντες -είτε στην οδό Υπαπαντής είτε στο δημαρχείο Κερατσινίου- προέρχονται από το μπλοκ της Συνέλευσης της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας και του αυτοοργανωμένου χώρου αλληλεγγύης & ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ, εκτός από δυο συλληφθέντες (ο ένας ανήλικος) που προσήχθησαν ο καθένας μόνος του και τους αποδόθηκε η κατηγορία της «διατάραξης κοινής ειρήνης» με την επιβαρυντική διάταξη των «καλυμμένων χαρακτηριστικών προσώπου» (κακούργημα του κουκουλονόμου), οι οποίοι επίσης κρατούνται στη ΓΑΔΑ και θα οδηγηθούν την Δευτέρα 22/9 για απολογία στον ανακριτή. Κι αν από τη μια είναι βέβαιο ότι μια μεγάλη πολιτική αντιπαράθεση θα διεξαχθεί στη δίκη των 61 συλληφθέντων στην οδό Υπαπαντής, αυτό που πρέπει να γίνει ρητό αυτή την ώρα είναι ότι δεν μπορεί να υπάρχει ούτε ως σκέψη η πιθανότητα προφυλάκισης είτε του συντρόφου Νίκου Α. που συνελήφθη έξω από το δημαρχείο Κερατσινίου και του φόρτωσαν βαριές κακουργηματικές κατηγορίες είτε των δυο νεαρών διαδηλωτών που τους χρέωσαν με τον κουκουλονόμο με μόνη εναντίον τους κατηγορία είναι τη «διατάραξη κοινής ειρήνης».

Ο αυτοοργανωμένος κοινωνικός-ταξικός αγώνας, ενάντια στη φασιστική θηριωδία, τον κρατικό ολοκληρωτισμό, την καπιταλιστική ερημοποίηση, θα συνεχιστεί τόσο στο Κερατσίνι όσο και στις υπόλοιπες γειτονιές και οι δικαστικές αρχές θα έχουν να αντιμετωπίσουν ένα πολιτικό σώμα συλληφθέντων, αφού οι περισσότεροι/ες προέρχονται από οργανωμένα συλλογικά σχήματα (πολιτικές ομάδες, στέκια, καταλήψεις, συνελεύσεις γειτονιών).

Αυτοοργανωμένες κοινότητες αγώνα, δημιουργικότητας, αλληλεγγύης σε κάθε γειτονιά

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες αντιφασίστες διαδηλωτές

της Πέμπτης 18/9 στο Κερατσίνι

ΚΑΜΙΑ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΗ

ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ

Συγκέντρωση αλληλεγγύης Δευτέρα 22/9, 11.00πμ, δικαστήρια Πειραιά

Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας

 (suneleushkeratsiniou.blogspot.gr) 
Αυτοοργανωμένος χώρος, αλληλεγγύης & ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ

 (anarxiko-resalto.blogspot.gr)