17/6/18

Αναβολή της πρώτης μέρας του διημέρου εκδηλώσεων για την Δευτέρα 18/06

Η σημερινή εκδήλωση (προβολή βίντεο-συζήτηση) ενάντια στο master plan και τα καζάνια στον πρώην χώρο των λιπασμάτων στην Δραπετσώνα δεν θα πραγματοποιηθεί λόγω των καιρικών συνθηκών. Η εκδήλωση μεταφέρεται για αύριο Δευτέρα 18/06 την ίδια ώρα (8:30 μ.μ.), στο ίδιο μέρος.



Συνέλευση της πλατείας Κερατσινίου - Δραπετσώνας

10/6/18

2ΗΜΕΡΟ​ ​ΕΚ∆ΗΛΩΣΕΩΝ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΩΝ ΠΡΩΗΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ 100 ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΟ PARKING ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΑΤΡΑΚΙ, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Η αφίσα σε μορφή pdf


2ΗΜΕΡΟ
​ ​ΕΚ∆ΗΛΩΣΕΩΝ

ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΩΝ ΠΡΩΗΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ

100 ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΟ PARKING ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΑΤΡΑΚΙ

ΕΝΑΝΤΙΑ

ΣΤΟ MASTER PLAN ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ
στο παραλιακό µέτωπο από το λιµάνι του Πειραιά µέχρι το Πέραµα


ΣΤΑ ΚΑΖΑΝΙΑ, ΤΑ ∆ΙΥΛΙΣΤΗΡΙΑ, ΤΗ ΜΟΛΥΝΣΗ,
ΤΗΝ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ


ΚΥΡΙΑΚΗ 17/06 8:30µ.µ.
ΠΡΟΒΟΛΗ VIDEO - ΣΥΖΗΤΗΣΗ


• Η παραχώρηση του ΟΛΠ στην COSCO και το MASTER PLAN δηµιουργίας µιας Ειδικής Οικονοµικής Ζώνης για το εµπορικό, εφοπλιστικό, τουριστικό, πετρελαϊκό, κατασκευαστικό κεφάλαιο, στο παραλιακό µέτωπο από το λιµάνι του Πειραιά µέχρι το Πέραµα, µε επισφαλείς και κακοπληρωµένες θέσεις εργασίας.

• Τα διυλιστήρια, τα καζάνια, η µόλυνση, τα φαραωνικά έργα καπιταλιστικής κερδοφορίας και κοινωνικού αποκλεισµού, η περαιτέρω υποτίµηση της ζωής στις περιοχές του Πειραιά και οι κοινωνικές αντιδράσεις.



∆ΕΥΤΕΡΑ 18/06 8:30µ.µ.
ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Στην προοπτική δηµιουργίας µιας ορίζοντιας Πρωτοβουλίας Αγώνα κατοίκων από τις περιοχές του Πειραιά, χωρίς καθοδηγητικούς µηχανισµούς καπελώµατος και εξαργύρωσης, µακριά από θεσµικές λογικές ενσωµάτωσης και συνδιαλλαγής, ενάντια στην απάτη, την χειραγώγηση, τους χειρισµούς, τον ρόλο κυβερνητικής-περιφερειακής-τοπικής εξουσίας.



Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ, ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ, ​ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ∆ΕΝ ∆ΙΟΡΘΩΝΕΤΑΙ, ​ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ


ΕΝΙΑΙΟ ΑΛΣΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΩΝ ΠΡΩΗΝ
​ ​ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ

Πρόσβαση


Με το τρόλλεϊ 20 από τον ηλεκτρικό σταθμό του Πειραιά 
Στάση ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ.

Με το λεωφορείο 859 από τον ηλεκτρικό σταθμό του Πειραιά
στάση ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ.



​Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου - Δραπετσώνας

6/6/18

Κείμενο αλληλεγγύης για την απεργία των εργαζομένων της COSCO στις 6 Ιουνίου



Ένα σχόλιο για το απροσδόκητο μιας απεργίας που αναγόμωσε το συναίσθημα εκείνης της δυσφορίας, που είναι τόσο αναγκαίο συστατικό για να αντισταθείς, να αγωνιστείς, να σταθείς αλληλέγγυος

Στις 30.05.2018, το σωματείο της «Ένωσης Εργαζομένων στη Διακίνηση Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιά» (ΕΝΕΔΕΠ) είχε ανακοινώσει πως θα πραγματοποιήσει απεργία στους ΣΕΜΠΟ ΙΙ & ΙΙΙ, προκειμένου να υπογραφούν οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας που αντιστοιχούν στο πραγματικό αντικείμενο της δουλειάς που εκτελούν, να τους «κολλάνε» ένσημα βαρέα και ανθυγιεινά, να εκ πληρούνται τα ελάχιστα μέτρα ασφαλείας, μιας και τα ατυχήματα είναι καθημερινή υπόθεση. Βεβαίως η COSCO/ΟΛΠ/PCT/DPORT και οι εργολάβοι προσέφυγαν άμεσα στη δικαιοσύνη, η οποία καθόλου τυχαία και εξίσου άμεσα κήρυξε την απεργία παράνομη. Το σωματείο μετά από 3 μέρες απεργίας, το βράδυ της 1ης Ιουνίου, αποφάσισε την αναστολή της απεργίας και την ανακοίνωση νέας ημερομηνίας απεργίας στις 6 Ιουνίου.

Δεν θα προβούμε σε περαιτέρω αναφορά των αιτημάτων των απεργών, όχι γιατί δεν έχουν σημασία αλλά γιατί τις γνωρίζουμε καλά τις εργασιακές συνθήκες μιας και σε παρόμοιες συνθήκες δουλεύουμε σχεδόν όλοι μας -όποιοι/ες εργαζόμαστε και δεν είμαστε άνεργοι/ες. Άλλωστε μεταξύ άλλων αυτό σημαίνει η υπόσχεση για τη μετατροπή του λιμανιού του Πειραιά στο μεγαλύτερο διαμετακομιστικό κέντρο εμπορίου στη Μεσόγειο μεταξύ Κίνας και Ευρώπης. Αυτό σημαίνει το master plan κράτους και πολυεθνικών που έχει ανακοινωθεί για ολόκληρο το παραλιακό μέτωπο από το λιμάνι του Πειραιά μέχρι το Πέραμα. Αυτό σημαίνει η εγκαθίδρυση σε αυτό το παραλιακό μέτωπο μιας τύπου Ειδικής Οικονομικής Ζώνης για το εμπορικό, εφοπλιστικό, τουριστικό, πετρελαϊκό, κατασκευαστικό κεφάλαιο. Δεν βρίσκουμε ψήγμα λόγου επίσης να κάνουμε ιδιαίτερη μνεία περί του αυτονόητου δίκαιου αυτής της απεργίας, όχι προφανώς γιατί δεν είναι δίκαια αλλά γιατί έχουμε ζήσει στο πετσί μας πως το «δίκαιο και το άδικο» έχει απαλλοτριωθεί πάνω από 150 χρόνια από τους θεσμικούς φορείς, τους γραφειοκράτες συνδικαλιστές, τους πανταχού παρόντες χειραγωγούς.

Αυτό λοιπόν δεν είναι παρά μία αφορμή για ένα σχόλιο πάνω στο συνεχές συναίσθημα της εκμετάλλευσης από μεγάλα ή μικρά αφεντικά, από δεξιά ή αριστερά, από εθνικά ή πολυεθνικά. Ένα σχόλιο πάνω στο διαρκές συναίσθημα της ταπείνωσης προκειμένου να κυκλοφορήσουν τα εμπορεύματα με κάθε κόστος. Ένα σχόλιο πάνω στην αίσθηση της εξολόθρευσης του τοπίου από βιομηχανίες και λιμάνια.

Όσοι επισκέπτονται τον Πειραιά και τους δήμους του, είναι ο Πειραιάς της διαφυγής, της ξεκούρασης, των νέων σχεδίων, της επιστροφής, των πρόσκαιρων γνωριμιών, είναι ο τόπος του τουρισμού. Είναι το κέντρο των εφοπλιστών, των μεγάλων τραπεζών, των επενδυτικών εκθέσεων όπως τα Ποσειδώνια. Είναι ακόμα ο τόπος που κάτι υπέρλαμπρα φεστιβάλ τέχνης και πολιτισμού, τον επισκέπτονταν για να δουν τον «εξωτισμό» των κατεστραμμένων μπουρδέλων, των γεφυρών που αυτοκτονούσαν οι «πουτάνες», των κολπίσκων που κρύβονταν οι ρεμπέτες, των δρόμων που φιλοξενούσαν τις παράγκες και τους μαχαλάδες των προσφύγων και φυσικά να τους δείξουν τα μέρη μέσα στο «ανθρώπινο λιμάνι» που «φιλοξένησε» (δηλαδή, γκετοποίησε σε άθλιες συνθήκες)  για μήνες τους αυτοσχέδιους καταυλισμούς χιλιάδων μεταναστών/ριών μέσα στην πέτρινη αποθήκη, στην Ε2, στην Ε1.

Όσοι/ες βέβαια ζούμε και εργαζόμαστε στον Πειραιά και τους δήμους του ξέρουμε πως είναι λιμάνι. Πως είναι το λιμάνι της ανεργίας, της επισφάλειας, είναι η πόλη όπου οι εργάτες της φορτοεκφορτώνουν ασταμάτητα όλα αυτά τα εμπορεύματα που μας επιβάλλεται να έχουμε ανάγκη, είναι η πόλη που οι εφοπλιστές της πότε δολοφονούν τους εργάτες μέσα στα αμπάρια εξαιτίας του φόρτου εργασίας και πότε τους δολοφονούν ρίχνοντας τους στην κατάθλιψη και την αυτοκτονία εξαιτίας της μακροχρόνιας ανεργίας, ενώ μας πιπιλάνε το μυαλό ώστε να νιώσουμε «εθνικά» περήφανοι που είναι πρώτοι στην παγκόσμια ναυτιλιακή κατάταξη. Ο Πειραιάς είναι η πόλη που βρωμάει, που δέχεται τα σκατά τουλάχιστον του μισού λεκανοπεδίου, που δεν έχει άλση, πάρκα και πλατείες με δέντρα, είναι η πόλη των φουγάρων, της μόλυνσης, του καρκίνου, των νταλικών, των σταθερών υπόκωφων θορύβων, των νεύρων και που παρ' ολ' αυτά θέλουν να είμαστε ευγνώμονες για κάτι ψίχουλα λεβάντας και χαλικιού που μας προσφέρουν, είναι η πόλη των αστέγων, των λούμπεν, των κοριτσιών και των γυναικών που εκδίδονται κάτω από τις γέφυρες και κάτω από αυτές τις ξυλοφορτώνουν, είναι η πόλη της τρέλας, των νόμιμων και παράνομων ψυχοτρόπων, είναι το λιμάνι του αστυνομικού και παρακρατικού τσαμπουκά και της μαγκιάς του μπραβιλικιού. Ε, λοιπόν σε αυτή την πόλη δεν έρχονται ούτε οι τουρίστες, ούτε οι επισκέπτες, ούτε οι εφοπλιστές, ούτε οι γραφειοκράτες συνδικαλιστές, ούτε τα media, ούτε οι κυβερνήτες, σε αυτή την πόλη ζούμε όλοι εμείς. Ας ανακαταλάβουμε την πόλη μας και ας κυκλοφορήσουν οι αγώνες, οι αντιστάσεις, η αλληλεγγύη.

[Σήμερα, 6 Ιουνίου, το πρωί κι ενώ βρισκόμασταν στις πύλες των ΣΕΜΠΟ, μαζί με πολλούς αλληλέγγυους, οι απεργοί εργαζόμενοι μας ενημέρωσαν ότι αντιπροσωπεία του σωματείου ΕΝΕΔΕΠ και των εργολάβων πραγματοποιούσαν συνάντηση στο Υπουργείο Εργασίας. Στις 12 περίπου το μεσημέρι, τα χειροκροτήματα και τα χαμόγελα γέμισαν τον χώρο μιας και το Υπουργείο Εργασίας μαζί με τους εργολάβους «δεσμεύτηκαν» για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και κατ' επέκταση τα βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα. Ίδωμεν...]

Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας

1/6/18

Ενημέρωση από την παρέμβαση για τις ελεύθερες μετακινήσεις για όλες/ους στον σταθμό μετρό Ευαγγελισμού στις 31/5





Την Πέμπτη 31/5 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση για τις ελεύθερες μετακινήσεις στο σταθμό μετρό Ευαγγελισμού στο πλαίσιο των αυτοοργανωμένων δράσεων που πραγματοποιούνται συντονισμένα από την αρχή του έτους από Συνελεύσεις Γειτονιών, Στέκια, Καταλήψεις και Αναρχικές Ομάδες από την Αθήνα και τον Πειραιά ενάντια στις μπάρες, τους αποκλεισμούς στα Μ.Μ.Μ. και τα συστήματα ελέγχου και επιτήρησης. Κατά τη διάρκεια της παρέμβασης κρατήθηκαν για μιάμιση ώρα ανοιχτές οι πύλες εισόδου-εξόδου του σταθμού, μπλοκαρίστηκαν τα ακυρωτικά μηχανήματα, κρεμάστηκαν πανό αποκλείοντας τα εκδοτικά μηχανήματα, κολλήθηκαν αυτοκόλλητα, πετάχτηκαν τρικάκια έξω από το σταθμό και μοιράστηκε το διασυλλογικό κείμενο καθώς επίσης και ένα κείμενο μεταφρασμένο για μετανάστες/τριες.


ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ

ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΣΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΚΥΡΩΤΙΚΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ 

ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ 

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΚΑΝΕΝΑΣ/ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΟΣ/ΜΟΝΗ ΣΤΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΥΣ ΣΤΑ ΜΜΜ


Ακολουθούν το κείμενο της παρέμβασης σε μορφή pdf και φωτογραφίες:










Συνελεύσεις Γειτονιών, Στέκια, Καταλήψεις και Αναρχικές ομάδες από την Αθήνα και τον Πειραιά

21/5/18

Ανταπόκριση από την παρέμβαση για ελεύθερες μετακινήσεις για όλους/ες στον σταθμό ΗΣΑΠ Κ. Πατησίων της 12/5


Το Σάββατο 12/5 στο πλαίσιο των δράσεων για ελεύθερες μετακινήσεις για όλους/ες, ενάντια στα συστήματα ελέγχου και αποκλεισμών και της αναδιάρθρωσης των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στον σταθμό του ΗΣΑΠ Κάτω Πατησίων, από τις 12.30 μέχρι τις 14.15. Στην παρέμβαση συμμετείχαν πάνω από 60 σύντροφοι και συντρόφισσες από συνελεύσεις γειτονιάς, στέκια, καταλήψεις και αναρχικές ομάδες από την Αθήνα και τον Πειραιά.


Πιο συγκεκριμένα, μοιράστηκαν χιλιάδες αντίτυπα από το κοινό διασυλλογικό κείμενο (επισυνάπτεται σε pdf) καθώς επίσης και από ένα επιπλέον κείμενο μεταφρασμένο σε τέσσερις γλώσσες (Αγγλικά, Φαρσί, Μπάνγκλα και Αραβικά) για μετανάστες/τριες, τοποθετήθηκαν πανό, κολλήθηκαν δεκάδες αυτοκόλλητα, πετάχτηκαν τρικάκια περιμετρικά του σταθμού, πραγματοποιήθηκε αποκλεισμός των πυλών για ελεύθερη διέλευση των επιβατών, μπλοκάρισμα των μηχανισμών χρέωσης διαδρομής και των μηχανημάτων έκδοσης στις δύο αποβάθρες και υπήρχε μικροφωνική σε όλη τη διάρκεια της παρέμβασης στην πλατεία εξωτερικά του σταθμού. Είχαν προηγηθεί μισάωρες παρεμβάσεις-μοιράσματα στους σταθμούς ΗΣΑΠ Πειραιά και Πετραλώνων.

Το κείμενο σε μορφή pdf

Φωτογραφίες από την παρέμβαση που πραγματοποιήθηκε στον σταθμό ΗΣΑΠ Πειραιά:






ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ

ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΣΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΚΥΡΩΤΙΚΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ

ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΚΑΝΕΝΑΣ/ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΟΣ/ΜΟΝΗ ΣΤΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΥΣ ΣΤΑ ΜΜΜ

Φωτογραφίες από την παρέμβαση που πραγματοποιήθηκε στον σταθμό ΗΣΑΠ Κάτω Πατησίων:























Συνελεύσεις Γειτονιών, Στέκια, Καταλήψεις και Αναρχικές ομάδες από την Αθήνα και τον Πειραιά


8/5/18

Παρέμβαση ενάντια σε καζάνια και master plan



Μετά την έντονη δυσοσμία από αέριους ρύπους στις περιοχές του Πειραιά και ιδιαίτερα στην Δραπετσώνα και το Κερατσίνι το πρωί της Τετάρτης 02/05, ως μια πρώτη παρέμβαση η Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας το βράδυ της Παρασκευής 04/05 έβαλε πανό στην κεντρική είσοδο του χώρου των πρώην λιπασμάτων στη Δραπετσώνα και έγραψε συνθήματα ενάντια στα καζάνια της Oil One (διαχείριση θαλάσσιων αποβλήτων-slops) και το master plan του λιμανιού του Πειραιά από την COSCO.









Συνέλευση της πλατείας Κερατσινίου - Δραπετσώνας

26/4/18

Για τη μοτοπορεία αλληλεγγύης στους διωκόμενους μετανάστες από Μόρια και Πέτρου Ράλλη το Σάββατο 21/4 & τη δίκη των 8 της Π. Ράλλη στις 27/4


Το Σάββατο 21/4 πραγματοποιήθηκε μοτοπορεία από το Πεδίον του Άρεως προς το κέντρο κράτησης της Πέτρου Ράλλη (Αθήνα) και συγκέντρωση έξω από αυτό. Η δράση αυτή αποτελεί κομμάτι της καμπάνιας αλληλεγγύης στους διωκόμενους μετανάστες από τα κολαστήρια της Μόριας στη Μυτιλήνη (35 & 10) και της Πέτρου Ράλλη (8), που αντιμετωπίζουν κατηγορίες «στάσης κρατουμένου» και «εξέγερσης» (ενημερωτικό-πολιτικό κείμενο για τις υποθέσεις εδώ). Η δίκη των 35 από τη Μόρια έχει ξεκινήσει στις 20/4 στη Χίο ενώ των 8 της Πέτρου Ράλλη έχει οριστεί για την Παρασκευή 27/4 στις 9.00πμ, στο εφετείο Αθηνών στη Λουκάρεως, στο Ε’ τριμελές κακουργιοδικείο, 1ος όροφος, Αίθουσα Δ 70 ΣΤ.


Η μοτοπορεία διοργανώθηκε από την ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης, η οποία συγκροτήθηκε μετά από κάλεσμα του Συντονιστικού Συλλογικοτήτων και Ατόμων Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης (ΣΣΑΕΚΚ), στο οποίο ανταποκρίθηκαν συνελεύσεις γειτονιάς, αυτοοργανωμένα στέκια και καταλήψεις, αναρχικές ομάδες και μεμονωμένοι σύντροφοι και συντρόφισσες.



Στο Πεδίον του Άρεως κρεμάστηκε πανό και μοιράστηκαν κείμενα σε ελληνικά, αραβικά και φαρσί. Έπειτα η μοτοπορεία, στην οποία συμμετείχαν 40 μηχανάκια, κινήθηκε στους δρόμους Ιουλιανού, Γ’ Σεπτεμβρίου, Αχαρνών, Μάγιερ, Καρόλου, Αχιλλέως, Κολοκυνθούς, Λεωνίδου, Θερμοπυλών, Πειραιώς, Πέτρου Ράλλη και όταν έφτασε στο κολαστήριο του «αλλοδαπών» ενώθηκε με δεκάδες αλληλέγγυους/ες που είχαν ήδη συγκεντρωθεί στο σημείο.


Κατά την διάρκεια της συγκέντρωσης υπήρχε διαρκής ανταλλαγή συνθημάτων με τους έγκλειστους μετανάστες, οι οποίοι δεν σταμάτησαν να φωνάζουν FREEDOM και να εκφράζουν την οργή τους για τις άθλιες συνθήκες εγκλεισμού και την μακροχρόνια κράτησή τους στη «μαύρη τρύπα της Πέτρου Ράλλη». Πέταξαν μάλιστα τρεις φορές πλαστικά μπουκάλια που περιείχαν μηνύματα, τα οποία όμως έπεσαν εντός του «αλλοδαπών» και οι μπάτσοι φρόντισαν να τα απομακρύνουν άμεσα. Έπειτα από επικοινωνία με τους «εντός των τειχών» στα αραβικά, ενημερωθήκαμε ότι 9 άτομα που οι αρχές θεώρησαν ότι σχετίζονται με το ρίξιμο των μπουκαλιών είχαν ήδη μεταφερθεί κατά τη διάρκεια της παρέμβασης σε άλλο χώρο για πίεση και εκφοβισμό. Την Κυριακή 22/4/2018 κρατούμενοι μετανάστες σε πτέρυγα του "αλλοδαπών" ξεκίνησαν αποχή από το συσσίτιο, με αρχική πρόθεση να τη συνεχίσουν.








18/4/18

Για την πορεία αλληλεγγύης στους διωκόμενους μετανάστες από Μόρια και Πέτρου Ράλλη, το Σάββατο 14/4


Το πρωί του Σαββάτου 14/4 πραγματοποιήθηκε η πορεία αλληλεγγύης στους διωκόμενους μετανάστες από τα κολαστήρια της Πέτρου Ράλλη και της Μόριας. Στη διαδήλωση συμμετείχαν περισσότεροι από 500 αλληλέγγυοι/ες, ξεκίνησε από Μοναστηράκι, πέρασε από Αθηνάς, Ομόνοια, 3ης Σεπτεμβρίου, Αχαρνών, Άγιο Παντελεήμονα, Αριστοτέλους και ολοκληρώθηκε στην πλατείας Βικτωρίας.

 Η πορεία διοργανώθηκε από την ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης η οποία συγκροτήθηκε μετά από κάλεσμα του Συντονιστικού Συλλογικοτήτων και Ατόμων Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης (ΣΣΑΕΚΚ), στο οποίο ανταποκρίθηκαν συνελεύσεις γειτονιάς, αυτοοργανωμένα στέκια και καταλήψεις, αναρχικές ομάδες και μεμονωμένοι σύντροφοι και συντρόφισσες.



 Οι δίκες των 35 & 10 διωκόμενων μεταναστών από τη Μόρια θα ξεκινήσουν στις 20/4 και 11/5 στη Χίο και των 8 από την Πέτρου Ράλλη στις 27/4 στην Αθήνα, με τις κατηγορίες και στις τρεις υποθέσεις να είναι κακουργηματικές (κείμενο με τις υποθέσεις εδώ)


Επόμενη δράσεις αλληλεγγύης:
21.04 - ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ, Πεδίο Άρεως (11:00)
& Συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Πέτρου Ράλλη (12:30)

Αναρχικές-οί από τις δυτικές συνοικίες της Αθήνας & τον Πειραιά
Ρεσάλτο (Κερατσίνι)
Θερσίτης (Ίλιον)
Κατάληψη Αγρός (Πάρκο Τρίτση)
Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας












12/4/18

Αλληλεγγύη στους διωκόμενους μετανάστες της Μόριας και της Πέτρου Ράλλη - Πορεία 14/4 και Μοτοπορεία 21/4

Διασυλλογική αφίσα καλέσματος στην πορεία (14/04 - 12:00, Μοναστηράκι) και τη μοτοπορεία (21/04 - 11:00, Πεδίο Άρεως) αλληλεγγύης στους διωκόμενους μετανάστες της Μόριας και της Πέτρου Ράλλη:



Η οργή των μεταναστ(ρι)ών
οι αντιστάσεις και οι εξεγέρσεις τους

απέναντι στο καθεστώς εξαίρεσης, την παρανομοποίηση, την γκετοποίηση, τις απελάσεις, τον ρατσισμό
πίσω από συρματοπλέγματα και κάγκελα κέντρων κράτησης και φυλακών
ενάντια σε στρατό, αστυνομία, δικαστές, ανθρωπιστές μεσολαβητές και μιντιακούς εισαγγελείς

είναι κομμάτι της δικής μας οργής

Μάιος 2017 - Κολαστήριο Πέτρου Ράλλη, Αθήνα
Μπάτσοι-δεσμοφύλακες εισβάλλουν στα κελιά της "Διεύθυνσης Αλλοδαπών" ξυλοκοπώντας 8 μετανάστες που απλά ζήτησαν να ενημερωθούν για τις υποθέσεις τους. Η συγκάλυψη της ωμής βίας των ανθρωποφυλάκων (σπασμένα χέρια και κεφάλια) έγινε με στημένες κακουργηματικές κατηγορίες "στάσης", "απειλής" και "οπλοκατοχής" και απόδοση των τραυμάτων σε "γλιστρήματα". Στη συνέχεια, διασκορπίστηκαν σε φυλακές όλης της επικράτειας. Η δίκη τους έχει οριστεί στις 27/04 στο Εφετείο Αθηνών.

Ιούλιος 2017 - Κολαστήριο Μόριας, Λέσβος
Οι διαδοχικές διαμαρτυρίες και οι δυναμικές κινητοποιήσεις των μεταναστ(ρι)ών ενάντια στην ομηρία τους από το ελληνικό κράτος ακολουθούνται από εισβολή δυνάμεων καταστολής με δακρυγόνα, εκτεταμένη χρήση βίας και 35 συλλήψεις στον σωρό. Οι 35 συλληφθέντες προφυλακίζονται με κατασκευασμένες κακουργηματικές κατηγορίες σε διαφορετικές φυλακές της επικράτειας, με τη δίκη τους να ορίζεται σκόπιμα στην Χίο αντί στην Λέσβο στις 20/04, δυσχεραίνοντας την υπεράσπισή τους και την παρουσία αλληλέγγυων. 10 επιπλέον μετανάστες δικάζονται επίσης στη Χίο στις 11/05, με παρόμοιο κατηγορητήριο, για αντίστοιχα γεγονότα στην Μόρια λίγες μέρες νωρίτερα.

Για το γκρέμισμα κάθε κέντρου κράτησης και φυλακής


14.04 - ΠΟΡΕΙΑ, Μοναστηράκι (12:00)
21.04 - ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ, Πεδίο Άρεως (11:00)
& Συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Πέτρου Ράλλη (12:30)


ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΜΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΕΤΡΟΥ ΡΑΛΛΗ

Αναρχικές-οι από τις δυτικές συνοικίες της Αθήνας & τον Πειραιά, Ρεσάλτο (Κερατσίνι), Θερσίτης (Ίλιον), Κατάληψη Σινιάλο (Αιγάλεω), Κατάληψη Αγρός (Πάρκο Τρίτση), Πρωτοβουλία για την Ολική Άρνηση Στράτευσης (Αθήνα), Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας


Ακολουθεί το διασυλλογικό κείμενο του καλέσματος:

 



Για την καταστολή των «αόρατων» στα κολαστήρια της «ελληνικής φιλοξενίας»


Τα κολαστήρια της Μόριας στη Λέσβο και της Πέτρου Ράλλη στην Αθήνα αποτελούν δύο από τους βασικότερους «ναούς» των αντιμεταναστευτικών δογμάτων. Πυλώνες και υποδείγματα της κατασταλτικής πολιτικής του ελληνικού κράτους, των διαρκώς αυξανόμενων αριθμητικά τόπων εξαίρεσης και αορατότητας για τους μετανάστες και τις μετανάστριες: στρατόπεδα «φιλοξενίας», κέντρα κράτησης, προαναχωρησιακά κέντρα απελάσεων.

Το κολαστήριο της Πέτρου Ράλλη («Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής») έχει εδώ και 15 χρόνια την πρωτοκαθεδρία στον εγκλεισμό και τις απελάσεις μεταναστ(ρι)ών στην Αθήνα, με όλη τη δέουσα βαρβαρότητα του «πολιτισμένου» δυτικού κόσμου: σκοτεινά κελιά όπου στοιβάζονται υπεράριθμοι κρατούμενοι/ες δίχως προαυλισμό και είδη υγιεινής, χωρίς καμία ενημέρωση για τα όποια (ελάχιστα) δικαιώματά τους, για την τύχη των αιτήσεών τους και το διάστημα κράτησής τους.

Η κατάσταση που επικρατεί στο συγκεκριμένο κολαστήριο αποτυπώνεται στην περίπτωση 8 μεταναστών, που πριν από ένα χρόνο δέχτηκαν την αστυνομική «περιποίηση» και στη συνέχεια διώχθηκαν δικαστικά. Πιο συγκεκριμένα, στις 31/5/2017, μπάτσοι-δεσμοφύλακες εισέβαλαν απρόκλητα στα κελιά και ξυλοκόπησαν 8 μετανάστες, οι οποίοι το μόνο που ζητούσαν ήταν να ενημερωθούν από τη διεύθυνση για τις υποθέσεις τους, έχοντας ήδη συμπληρώσει 8 έως 10 μήνες διοικητικής κράτησης. Διοικητική κράτηση σημαίνει να είσαι κρατούμενος έως και 18 μήνες (βάσει της ελληνικής νομοθεσίας που μαζί με την ιταλική είναι οι σκληρότερες στην ΕΕ), χωρίς κάποιο λόγο ή κατηγορία, απλά και μόνο επειδή είσαι «χωρίς χαρτιά» (δηλαδή χωρίς κρατικά έγγραφα νόμιμης διαμονής στη χώρα). Κατά τα γνωστά αστυνομικά ήθη, οι έγκλειστοι αποκόμισαν σπασμένα χέρια και κεφάλια από τους ανθρωποφύλακες-βασανιστές τους. Για να συγκαλυφθεί η ωμή βία που ασκήθηκε, στήθηκε δικογραφία εναντίον των μεταναστών για «στάση», «οπλοκατοχή» και «επικίνδυνες σωματικές βλάβες» κατά των αστυνομικών, ενώ η «επεξήγηση» για τους σοβαρούς τραυματισμούς τους είναι ότι προήλθαν από «γλιστρήματα». Για να ολοκληρωθεί το εκδικητικό έργο των διωκτικών αρχών, οι 8 κατηγορούμενοι «στασιαστές» προφυλακίστηκαν βάσει των στημένων κατηγοριών και διασκορπίστηκαν σε φυλακές όλης της επικράτειας, με σκοπό την απομόνωσή τους και τη στέρηση της δυνατότητας άμεσης επικοινωνίας τους με δικηγόρο. Η δίκη τους έχει οριστεί στις 27/4 στο Εφετείο Αθηνών.

Το κολαστήριο της Μόριας αποτελεί υπόδειγμα ενός παραμεθοριακού τόπου εξαίρεσης για τους μετανάστες και τις μετανάστριες που φτάνουν στις ελληνικές ακτές. Μια κρατική δομή μαζικής ομηρίας και γκετοποίησης ανθρώπων «χωρίς χαρτιά» και κυρίως όσων φακελώνονται στις «υπηρεσίες υποδοχής» ως «ανάξιοι/ες» παροχής ασύλου. Ένας χώρος συγκέντρωσης και αποθήκευσης «απόβλητων» που τους έχει στερηθεί όχι μόνο το παρόν αλλά και οποιοδήποτε μέλλον διαμέσου της μόνιμης απειλής της απέλασης. Με τις πλέον άθλιες συνθήκες αιχμαλωσίας, με υποσιτισμένους και απεγνωσμένους ανθρώπους, εκτεθειμένους όχι μόνο στη βαρβαρότητα της κρατικής καταστολής αλλά και στα ίδια τους τα όρια. Χαρακτηριστικοί οι 5 θάνατοι από κρύο τον περσινό χειμώνα, σε σύνολο 14 θανάτων μέσα σε 2,5 χρόνια και οι δεκάδες απόπειρες αυτοκτονίας.

Σε έναν τόπο εξαίρεσης κάθε μορφή αντίστασης και κάθε φωνή διαμαρτυρίας βρίσκεται αντιμέτωπη με την ωμότητα της εξουσίας. Το περασμένο καλοκαίρι, στις 18/7/17, εκατοντάδες μετανάστ(ρι)ες στο κέντρο κράτησης της Μόριας βίωσαν τη «ζεστή φιλοξενία» του ελληνικού κράτους και της αριστερής του διαχείρισης. Μετά από διαδοχικές διαμαρτυρίες και δυναμικές κινητοποιήσεις για τις αδικαιολόγητες καθυστερήσεις στις αιτήσεις ασύλου καθώς και για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσής τους, οι δυνάμεις καταστολής εισέβαλαν στο κέντρο ξυλοκοπώντας εκατοντάδες και συλλαμβάνοντας στον σωρό δεκάδες άτομα, με έναν συλληφθέντα μετανάστη στα όρια του θανάτου από τα χτυπήματα. Συνολικά, αποδόθηκαν -με τη συνήθη αξιοπιστία της λοταρίας εκ μέρους των ελληνικών αρχών- κατασκευασμένες κατηγορίες για κακουργηματικές πράξεις σε 35 μετανάστες, 30 εκ των οποίων προφυλακίστηκαν επίσης σε διαφορετικές φυλακές, γιατί τόλμησαν να διαμαρτυρηθούν για τη θανατοπολιτική του ελληνικού κράτους εναντίον τους (οι επικράτειες του ελληνικού και του ιταλικού κράτους συνιστούν τα μεγαλύτερα συνοριακά στρατόπεδα συγκέντρωσης της Ε.Ε.). Λίγο καιρό αργότερα, κατασκευάστηκε μια ακόμα δικογραφία για 10 επιπλέον μετανάστες, που διώκονται με πανομοιότυπη μεθόδευση για ταραχές που είχαν ξεσπάσει στη Μόρια στις 10/7/17 με αφορμή την προσπάθεια απέλασης ενός μετανάστη από την Αϊτή. Μέχρι και σήμερα, οι ομαδικές διώξεις μεταναστών συνεχίζονται ακατάπαυστα, με πιο πρόσφατες τις 8 συλλήψεις για τις ταραχές που έλαβαν χώρα στις 14/3/18 στο κέντρο κράτησης της Μόριας, μετά από απόπειρα αυτοκτονίας ενός 19χρονου Σύρου.

Οι δίκες των 35 και των 10 έχουν οριστεί για τις 20/4 και 11/5 αντίστοιχα, στο μικτό ορκωτό δικαστήριο της Χίου αντί στη Λέσβο, σε μια εξόφθαλμη κίνηση πολιτικής σκοπιμότητας. Η μεταφορά έδρας της δίκης από τον τόπο του δήθεν αδικήματος σε ένα άλλο νησί (χωρίς μάλιστα κάποια νομική αιτιολόγηση) κάνει ουσιαστικά απαγορευτική τη διεξαγωγή της δίκης για την πλευρά των διωκόμενων μεταναστών, τόσο για τους ίδιους τους κατηγορούμενους όσο και για τους δικηγόρους, τους μάρτυρες υπεράσπισής τους (κάποιοι εκ των οποίων είναι επίσης μετανάστες και έχουν απαγόρευση εξόδου από τη Λέσβο) και τους αλληλέγγυους/ες.

Να σημειωθεί ότι στη Μυτιλήνη, στο έργο του ελληνικού κράτους -πέραν των ντόπιων φασιστών- συνδράμει και η τοπική δημοτική αρχή, η οποία σε μια «συγκαλυμμένη» αντιμεταναστευτική διακήρυξη κάλεσε στις 20/11/17 «γενική απεργία», σε συνεργασία με τα αφεντικά και το Εμπορικό Επιμελητήριο της πόλης, ξεφτιλίζοντας την έννοια της απεργίας. Η εν λόγω συγκέντρωση έγινε στην πλατεία Σαπφούς, εκεί όπου για ένα μήνα μετανάστες και μετανάστριες έδιναν αγώνα, παραμένοντας για μέρες ορατοί/ές στον δημόσιο χώρο, διεκδικώντας το «άνοιγμα» των νησιών και τον απεγκλωβισμό τους από αυτά. Μια κινητοποίηση που συνοδεύτηκε από κατάληψη των τοπικών γραφείων του ΣΥΡΙΖΑ από δεκάδες μετανάστ(ρι)ες και αλληλέγγυους/ες.

Η βία και οι διώξεις που ασκήθηκαν στους μετανάστες της Πέτρου Ράλλη και της Μόριας συνιστούν παραδειγματική τιμωρία για όλους εκείνους και εκείνες που τολμούν να αμφισβητήσουν τη μεταχείριση που τους επιφυλάσσει ο «ευρωπαϊκός παράδεισος». Αποτελούν ένα κατασταλτικό μήνυμα για το τι τους περιμένει αν επιχειρήσουν να βγουν από το καθεστώς της αορατότητας που τους έχει επιβληθεί, αν αμφισβητήσουν τη θέση που τους υπαγορεύεται, αυτή των απόβλητων, των περιττών, ζωές χωρίς καμία αξία και σημασία. Γιατί η φιγούρα του μετανάστη και της μετανάστριας πρέπει να ταιριάζει με τις κυρίαρχες αφηγήσεις. Οφείλουν να είναι οι άποροι που περιφέρονται άβουλοι και δυστυχείς, οι για πάντα ξένοι και ξένες, οι «άλλοι» και «άλλες» και έτσι πρέπει να παραμένουν, παθητικοί, πειθήνιες, ανύπαρκτοι. Η κρατική πολιτική δηλώνει με σαφήνεια ότι οι διαμαρτυρίες, οι κινήσεις αντίστασης, οι εξεγέρσεις των μεταναστ(ρι)ών θα καταστέλλονται άγρια εν τη γενέσει τους, για παραδειγματισμό όχι μόνο των ίδιων αλλά και των «ντόπιων», για να ξέρουμε όλοι και όλες τι μας περιμένει αν σηκώσουμε κεφάλι.

Ο καιρός του θεσμικού ανθρωπισμού έχει παρέλθει, οι εικόνες του «δράματος των προσφύγων», από το καλοκαίρι του 2015 μέχρι την άνοιξη του 2016, εξαφανίστηκαν από τις μιντιακές μηχανές του θεάματος, τα δάκρυα για τους πνιγμένους και τις πνιγμένες ανοιχτά της Λαμπεντούζα και στο Αιγαίο στέρεψαν γρήγορα. Παράλληλα με τη συστηματική παραγωγή εικόνων πένθους και θλίψης για «το δράμα των ξεριζωμένων», ετοιμάστηκαν δεκάδες στρατόπεδα στοιβάγματος μεταναστ(ρι)ών σε πολλές περιοχές του ελλαδικού χώρου, πάντα στα περίχωρα των πόλεων, με τα «hotspot» σε θαλάσσια και χερσαία σύνορα να λειτουργούν ως σύγχρονα Ellis Island (το νησί Ellis Island στον κόλπο της Νέας Υόρκης υπήρξε ο κύριος σταθμός «υποδοχής» για περισσότερους/ες από 12 εκατομμύρια μετανάστ(ρι)ες από το 1892 έως και το 1954, οι οποίοι/ες παρέμεναν εκεί μέχρι να εγκριθεί η είσοδος-παραμονή τους στις ΗΠΑ ή να ανακοινωθεί-δρομολογηθεί η απέλασή τους).

Οι μετανάστες και οι μετανάστριες «έπαιξαν» στην επικαιρότητα όσο αυτό χρειαζόταν ώστε να χτιστεί το προφίλ του κράτους-ρυθμιστή, αυτή τη φορά του «ανθρωπιστικού κράτους» στο πλαίσιο της λεγόμενης προσφυγικής/ανθρωπιστικής κρίσης, όσο και της φιλευσπλαχνίας μεγαλοαφεντικών (σκλαβενίτης, βασιλόπουλος, τραπεζικοί όμιλοι κ.α.), της εκκλησίας και της βιομηχανίας των Μ.Κ.Ο. (πάντα με παχυλά κονδύλια επιχορηγήσεων). Μια σύντομη διαφημιστική καμπάνια «ανθρωπισμού» για να επαναδιατυπωθούν οι κυρίαρχες κανονικότητες, οι διαχωρισμοί σε ντόπιους και ξένους, πρόσφυγες και μετανάστες. Να διατηρηθούν οι κατηγοριοποιήσεις με βάση το χρώμα του δέρματος, την εθνικότητα και οι ρατσιστικές συνδηλώσεις αυτών των διαχωρισμών. Ώστε να εξαλειφθούν από το κοινωνικό πεδίο οι αιτίες που εξαναγκάζουν τους μετανάστες και τις μετανάστριες να μετακινούνται, που δεν είναι παρά ο πόλεμος, η οικονομική λεηλασία, αποκλεισμοί και διώξεις με βάση το φύλο, τη σεξουαλικότητα, τη φυλή, το φρόνημα...

Η καταστολή και οι διώξεις των μεταναστ(ρι)ών υποδεικνύουν για άλλη μια φορά ότι στο στόχαστρο της εξουσίας βρίσκεται πάντα η εξέγερση των «από κάτω» ενάντια στη βαρβαρότητα, την υποτίμηση, τον εγκλεισμό, τον κοινωνικό αποκλεισμό, τον οργανωμένο θάνατο που μεθοδεύουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και οι φυλακές. Από τη μεριά μας, η θέση μας είναι πάντα στο πλευρό των όπου γης κολασμένων και των αγώνων τους, στο πλευρό των μεταναστ(ρι)ών (είτε τους αναγνωρίζεται η ιδιότητα του πρόσφυγα είτε όχι), ενάντια στη διασπορά του φόβου και το ιδεολόγημα της ασφάλειας, ενάντια στους επίπλαστους εθνικούς-φυλετικούς-θρησκευτικούς διαχωρισμούς, ενάντια στην ελλάδα/ευρώπη-φρούριο, ενάντια στα σύνορα και τους στρατούς, ενάντια στο κράτος, τον καπιταλισμό, την πατριαρχία, ενάντια σε κάθε εξουσία.


ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΜΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΕΤΡΟΥ ΡΑΛΛΗ
ΓΙΑ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΚΑΘΕ ΚΕΝΤΡΟΥ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΦΥΛΑΚΗΣ

Η ΟΡΓΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤ(ΡΙ)ΩΝ ΟΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΜΑΣ ΟΡΓΗΣ




ΠΟΡΕΙΑ 14/4, 12.00 – ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ

ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ 21/4, 11.00 - Πεδίο Άρεως
(συγκέντρωση στην Πέτρου Ράλλη - 12:30)



Αναρχικές-οί από τις δυτικές γειτονιές της Αθήνας & τον Πειραιά

Ρεσάλτο (Κερατσίνι)
Θερσίτης (Ίλιον)
Κατάληψη Αγρός (Πάρκο Τρίτση)